ویژه 28 صفر (رسول راستین در کلام امیرالمؤمنین) قسمت اول


ویژه 28 صفر (رسول راستین در کلام امیرالمؤمنین) قسمت اول

بیست و هشتم صفر - آخرین رسول حق مهر سکوت بر لب می‌نهد و جبرائیل در حریم ملکوت گوشه عزلت می‌گزیند چرا که اینک خاک پیکر آن پاک را در خود نهفته و عرش اعلی و بهشت ابقی جان عزیزش را پذیرا گشته است. از این پس درهای آسمان بسته است، از این پس جز به مدد نور ستارگان امامت درشب تاریکی که با غروب خونرنگ دهم محرم سال 61 هجری آغاز شده است نمی‌توان راه جست و یافت. تا کی باشد که شمشیر آخته دوازدهمین پیشوا و رهبر، همنام آخرین رسول حق این تیرگی را بشکافد و خورشید راستی و عدالت را بر دیدگانمان بنشاند.

چگونه می‌توان از این روح پاک و جان رسیده به افلاک سخن گفت؟ آنچه مامسلمین، پیروان این آخرین پیامبر الهی می‌گوئیم و می‌نویسیم با عشقی بزرگ وشناختی اندک همراه است و آنچه اسلام شناسان غربی و غیرمسلمان می‌گویند و می‌نویسند با شناختی سترگ و برگرفته از برگه‌های تاریخ و بی عشقی هر چند اندک توام است. کجا می‌توان وصف این بزرگ مرد را یافت که عشقی سترگ و شناختی بزرگ با آن همراهی کند. کجا می‌توان آینه تمام نمای حبیب خدا را یافت و در چهره درخشان آن پاک اهورایی نگریست. بی شک جز در نهج البلاغه کلام شگفت آور امیرمومنان علی بزرگ، نمی‌توان وصف راستین و چهره بی‌آلایش رسول حق، پیامبر ختمی مرتبت محمد مصطفی (ص) را یافت. در کلام امیرالمؤمنان هیچ وصفی بدون تفکر و هیچ ستایشی بی اساس نمی‌توان یافت. در سخن ایشان هر چه هست راستی بر خواسته از آگاهی و دانش است و کجا می توان دو جان را چون پیامبر و علی (علیهماالسلام) به یکدیگر نزدیک یافت، نزدیک نه! آشنا و هم خانه و هم اصل و یک ریشه یافت. چه جان علی جدای از جان پیامبر نیست. علی در دامان پیامبر رشد کرده و بالیده و پیامبر بر سینه علی و در آغوش آن یارترین یار جان به جان آفرین تسلیم کرده است.

آنچه را که درباره پیامبراکرم(ص) در کلام امیرالمومنین علی(ع) یافته ایم در بخش های زیر قابل دسته بندی است؛

1)    توصیف اوضاع اجتماعی و انسانی عرب جاهلی در آستانه بعثت حضرت رسول

2)  هدف از بعثت

3) تلاش های حضرت رسول در دوران رسالت

4)    علو خاندان و مرتبه ایشان

5)  وصف پیامبر(ص)

1- توصیف اوضاع اجتماعی و انسانی عرب جاهلی در آستانه بعثت حضرت رسول:

همواره از اعراب پیش از بعثت رسول مکرم اسلام(ص) با صفت جاهلیت یاد می شود. زنده به گور کردن دختران، به راه انداختن جنگ های بزرگ به بهانه های کوچک و واهی، پرستش بت ها و اصنام باطل، زندگی آمیخته با خشونت و وحشی گری را نمی توان صفتی جز جاهلیت داد. گمراهی و سرگردانی بشر در آستانه بعثت پیامبر با گذشت بیش از 600 سال از رسالت عیسی مسیح( ع) تنها گریبانگیر اعراب نبود بلکه، راه یافتن فرق گوناگون در دین مسیح که هر یک در صدد تکفیردیگری بود، و رنگ باختن دین زرتشتی و دولتی شدن آن در ایران آن زمان خود گویای آن است که معنویات در آستانه ظهور حضرت رسول اکرم چگونه رو به زوال نهاده بود. " خداوند متعال محمد(ص) را در زمانی به رسالت مبعوث گردانید که مدتها از بعثت پیغمبران می گذشت و دیری بود که امم مختلفه به خوابی عمیق فرو رفته بودند. در سرتاسر گیتی فتنه ها برخاسته و زمام امور از هم گسیخته …"

حضرت امیر در توصیف و تشریح شرایط اجتماعی و انسانی عرب جاهلی و دنیای آن زمان سخنان فراوانی دارند که خلاصه ای از آن سخنان را که در خطبه های 2 و 93و 95 و 131 و 158 و 191 و 196 ایرادشده شده است در 17 مورد زیر خلاصه می کنیم:

  1. بدترین دینها را داشتند؛
  2. بت ها را می پرستیدند؛
  3. خدا را شبیه مخلوقاتش کرده، در نامش تصرف نموده بودند
  4. مردم به بلا گرفتار آمده بودند
  5. رشته دین بریده، پایه های ایمان ناپایدار و ویران و شریعت بی نام و نشان
  6. پندار با حقیقت در هم آمیخته
  7. کارها در هم ریخته
  8. چراغ هدایت بی نور
  9. دیده حقیقت بین کور
  10. همگی به خدا نافرمان، فرمانبر و یار شیطان
  11. از ایمان روگردان
  12. دیو را فرمان برده و به راه او رفتند و بیرق او را افراشتند
  13. سرگردان در چار موج فتنه
  14. درمانده و نادان، فریفته مکر شیطان
  15. نه نشانه ایی برپا و نه چراغی پیدا و نه راهی هویدا
  16. امتها در خواب غفلت می غنودند
  17. رشته ها گسسته و بنای استوار دین شکسته

 

ادامه دارد...